Anti-Kolektif

Savunma mekanizmalarımız var. Hayvandan ayrılan yönümüz, zihnimize düalizmi, diyalektiği alabiliyor oluşumuz. Unutmaya, bilinçaltına atmaya eğilimliyiz. Bir acı yaratılıyor. Bir toplu ölüm gerçekleşiyor. Her yer tepki, her yer küçük isyan cümleleri.

Komik buluyorum bunu. Duygusallık mı gerçekten, üzülmek mi yaptıkları? Duyarlı olmaya programlanmış yapay zeka mı, çevremdeki? Beşinci günün şafağında, onlar da bahsetmeyecek bir daha.

Toplumdan kaçmayı arzuluyorum. Toplumculuktan tiksiniyorum. Göz boyamaya alışmış olmalarından iğreniyorum. Yapmacıklıktan. Bir kişi, toplumun gözüne girmeye yönelik davrandığında kusma refleksi geliştiriyorum.

Kendi olamamanın nasıl bir acı verdiğini hayal edemiyorum. Kollektif mazoşizmi görüyorum. Korkunun, ahmaklığın ele geçirdiği insanlar. Malcolm Crowe gelip tedavi etmeli beni ya da onları.