Beltane İçin Bir Mum

Highlaştığımda, gerçek beni ortaya çıkarttığıma inanıyorum. Therion dinliyorum. Nifelheim parçasını. Konsept bir albüme ait bu parça: Secrets of the Runes. Sanırım dilimize, Runiğin Sırları olarak çevrilebilir. Bilmeyenler için Runik, İskandinavların eski alfabesi. Böyle bir albüm yapmaları gayet doğal, zira Therion, Nordik bir grup. (Aslında Therion'un Fransızca bir konsept albümü de var ama o başka)

Runik Alfabesi'nin ilgimi çekmesinde iki temel nokta var. Birincisi, İskandinav Paganlarının kullandığı dil olması. Varg'ın özlemini duyduğu ve müziklerini bestelediği mitolojilerde kullanılan alfabe. Vikinglerin kullandığı alfabe. Pagan Kültlerinin önünde saygıyla eğiliyorum ben. Tümünün.

İkincisi, Göktürk Alfabesi ile olan benzerliği. Harflerin, birbirinden ayırt edilemeyecek oranda benzeştiğini söyleyebilirim. Kendiniz de bakabilirsiniz.

Kafamı bir şeylerle doldurduğum bir gece. Dolunay üzerimde ve dışarıdayım. Bir müzikçalarım var ve içi Therion, Profanum, Burzum parçaları ile dolu. Işık Getiren'in aşkıyla doluyum 2007'den beri. Aklımda, Therion'u her dinlediğimde gelen bir şeyler var. Bunlardan biri, grubun beyni ile ilgili: Christofer Johnsson. Bunu detaylandırmamın evvelinde, bir şeylerden bahsedeceğim.

İsteç'te 1990 yılının ilk gecesinde, sol el yolunda yürüyen ezoterik bir maji cemiyeti kuruldu: Dragon Rouge. Bu cemiyetin ilk faaliyeti, Eski Ezidiler'in kullandığı bir çalışmayla tapınağın Ejder Gücü uyandırılıp harekete geçirilmesi olmuş. Ki bu, Ezidiler'in Gnostik inançlarındaki Melek Taus'un içselleştirildiğinin bir ifadesi değilse ne? (Melek Taus, Ezidi inancında Lucifer'ın isimlerinden biridir ve isminin söylenmesi yasaktır.) Anlaşılacağı gibi, Dragon Rouge, Luciferian bir maji cemiyeti. Öyle ki, bir söylentiye göre, Lucifer'ın kendisi böyle bir cemiyetin kurulmasını bizzat istemiş.

Detaylandırmaya gelelim. Dragon Rouge'un kurucusu Thomas Karlsson. Therion'un kurucusu Christofer Johnsson. Bu ikisi, samimi arkadaşlar. Öyle ki, Therion'un pek çok albümünün sözlerini kaleme alan kişi, bizzat Karlsson olmuş. Daha da ötesi, Thomas Karlsson da müzik yapmayı denemiş. Shadowseeds isimli bir projesi olmuş.

Dolunay haala üzerimde. Saatin kaç olduğunu bilmiyorum. Ve Aleister Crowley'nin, Walter Bishop'un övücülüğünü yaptığı şeylerle doluyum. Kulaklıklardan gelen sese kilitliyorum kendimi. Nifelheim çalıyor. Opera screamleri, vokalleri, elektro gitarın bu female vocale uyumu, biraz sonra eklenen male vocal. Elektro gitarın gazı. 

Nasıl ve ne zaman oldu, bilmiyorum ama gökyüzünü ayaklarımın altına aldım. Yerçekimi benim için bir süreliğine geçersizleşti ve gökçekimi başladı. Yükseldim. Gittikçe daha yukarıya... Nihai son geldiğinde olacakları deneyimledim. Muazzam şeyler hissettim. Crowley'nin neden takıldığını anladım, Freud'un neden reçetelere "coca cola" yazdığını. Nietzsche'nin neden "acı çeken için ıstırabından uzaklaşmak ve kendini kaybetmek çılgın bir haz verir." dediğini ve daha bir çok şeyi.

Bu satırları Beltane Gecesi'nde yazdım. Beltane için yazdım. 

Hail Beltane!